Kennismaking met het VU medisch centrum 1

Nadat we thuis kwamen uit het Spaarne Ziekenhuis heeft Miranda de nodige spullen voor een ziekenhuisverblijf ingepakt en heeft Raymondo de opa's en oma's op de hoogte gesteld van het slechte nieuws. We rijden met z'n drieën naar het VU medisch centrum, Esmée is thuis gebleven bij vriendin Marloes. Onderweg dondert en bliksemt het, de lucht is grauw en grijs. We worden naar een kamer op de kinderafdeling gebracht, die zich op de 9e etage bevind en worden op ons gemak gesteld door de dienstdoende verpleegster.


Vanaf de 9e kunnen we Schiphol zien.

 

Even later komt de kinderneuroloog langs. Naast wat we al wisten, vertelt hij ons dat de tumor bij de hersenstam zit. Op deze plek treden veel hersenzenuwen uit, waardoor de tumor niet verwijderd kan worden zonder met de operatie ernstige schade te veroorzaken. Opereren is dus geen optie. Besloten wordt dat Julian een nachtje moet blijven, maar dat hij de volgende dag weer naar huis mag. Later in de week moeten we terugkomen en zullen we de mogelijke behandelingen (chemotherapie, bestralen en/of medicijnen) door gaan nemen. We krijgen te horen dat deze er voornamelijk op gericht zullen zijn de groei van de tumor zoveel mogelijk te remmen. Dat de neuroloog ons hiermee probeert te vertellen dat de tumor de strijd uiteindelijk zal winnen dringt niet tot ons door...... of willen we nog niet tot ons door laten dringen. Pas de volgende dag durven we de vraag te stellen hoe lang we nog hebben.

Nadat de neuroloog vertrokken is maken we de kamer klaar voor de nacht. Miranda blijft bij Julian slapen. Raymondo gaat naar huis, waar de opa's en oma's samen met Esmée zitten te wachten op nieuwe informatie. Na een emotioneel half uurtje gaat iedereen naar huis. Voor ons alle vier volgt een onrustige nacht.