Het masker maken

Vandaag moeten we om 09.00 uur in het VU op de afdeling Radiotherapie zijn. Eenmaal op de afdeling aangekomen blijkt al snel dat kinderen hier heel bijzonder zijn. Dat merken we ten eerste aan de vele geschrokken, maar ook meelevende blikken van mensen in de wachtkamer, als ze merken dat van ons drieën Julian degene is die behandelt moet gaan worden. Maar we merken het vooral aan de geweldige manier waarop we vandaag weer door al het (medisch) personeel behandeld en begeleid worden.


De afstandsbediening laat alles
draaien en bewegen.

Het begint met de vriendelijke baliemedewerkster die eerst de patiëntgegevens nog even met ons doorneemt en samen met Julian, zoals ze zelf zegt, limonade tevoorschijn tovert. Niet veel later maken we kennis met Emile en Bianca, de radiotherapeutisch laboranten die ons zowel vandaag als tijdens de bestralingen terzijde zullen staan. Ze brengen ons eerst naar het apparaat dat Julian binnenkort zal gaan bestralen. Bijna alles lijkt te kunnen draaien en bewegen en Julian mag hem zelf ook even bedienen met de afstandsbediening. In een kamertje ernaast staan minstens 5 monitoren waarmee het hele proces van de bestraling in de gaten gehouden kan worden.

Zo ziet het masker eruit
voordat het warm wordt gemaakt.

Het volgende dat we gaan doen is het maken van het masker voor de bestraling. Dit masker gaat er bij het bestralen voor zorgen dat Julian zijn hoofd goed stil ligt en de bestraling dus op exact de juiste plaats gericht kan worden. Julian was vooraf erg nieuwsgierig naar het maken van het masker. Het masker blijkt gemaakt te worden van een hard materiaal met gaatjes erin. Door dit in warm water te leggen wordt het materiaal zacht. Als het zacht genoeg is wordt het over Julian zijn hoofd en schouders gelegd en goed aangedrukt. Voor de zoveelste keer moet hij nu stil blijven liggen, dit keer ongeveer 7 minuten, tot het materiaal hard is geworden. Hierna wordt het masker los gemaakt en hebben we een identieke afdruk van Julian zijn hoofd. Samen met Emile en Bianca bedenken we een paar gekke foto's met het masker, zoals een selfie met papa en een foto van het masker dat Julian zijn bril op heeft. Zeker Emile zorgt met zijn grappen voor een zeer ontspannen sfeer.


Na het maken van het masker moet Julian onder de CT-scanner, met het masker op. Tijdens het maken van de scan moeten we allemaal de ruimte verlaten. Niet alleen via een raam kunnen we Julian nog zien, maar ook op een aantal computerschermen zien we hem. Hierop zien we ook de binnenkant van zijn hoofd. Gelukkig voor hem duurt deze scan maar een paar minuutjes. Voor ons gelukkig ook, de emoties zitten ons erg hoog als we onze stoere vent zo door het raam zien liggen.


Met behulp van streepjes op het masker en met laserstralen wordt gekeken
of Julian goed ligt. Via het raam en de monitoren wordt alles in de gaten gehouden

Het laatste dat vandaag op het programma staat is een gehoortest. Dit is een fluitje van een cent in vergelijking met wat Julian allemaal al heeft moeten doen. Uit de test blijkt dat er met Julian zijn gehoor niets mis is. We gaan weer naar huis en vertellen Julian nog eens hoe ontzettend trots we op hem zijn. Ook vandaag heeft hij weer laten zien hoe ontzettend sterk en stoer hij is.