Weekend Texel

Op de boot naar Texel.

Een paar maanden geleden kregen we een ontzettend lief aanbod. Mijn familie had geld ingezameld zodat wij met ons vieren een paar dagen er tussen uit konden. In eerste instantie stelden zij de feestdagen voor maar wij wilden liever thuis zijn met deze dagen. Hierop kregen wij het geld dat was ingezameld. We mochten zelf een bestemming en datum kiezen. Ik heb eerder al eens geschreven dat ik graag nog eens met de kinderen naar de Wadden wilde. Ray en ik zijn ooit op Vlieland geweest. Dat vond ik fantastisch maar met de kinderen leek het me leuker om naar een iets groter eiland te gaan. De keus viel al snel op Texel.

Een huisje met alles er op en er aan was snel gevonden. Nu nog een datum. Bij het doorkijken van de agenda valt mijn oog op vrijdag 19 februari. Mijn verjaardag.
Een paar weken geleden had ik al bedacht dat ik niet veel zin had om mijn verjaardag te vieren. Niet om het ouder worden maar ik had niet veel zin in een hele zondag met visite. Dus toen Esmée drie weken geleden haar verjaardag vierde heb ik meteen mijn verjaardag gevierd. In een keer klaar.
We hebben allebei vrij geregeld op ons werk, de kinderen op vrijdag vrij gevraagd van school en de boot en het huisje geboekt.

In de haven van Oudeschild.

's Ochtends word ik wakker gezongen. Onze traditie bij verjaardagen. Eigenlijk hoort er ook een ontbijtje op bed bij maar daar hebben we vandaag geen tijd voor. De kinderen en ik hebben eerst een afspraak op het gemeentehuis om nieuwe identiteitskaarten aan te vragen, Ray gaat nog even boodschappen doen, daarna de auto ingepakt. We willen proberen met de boot van 12.30 uur over te varen. Om 12.28 uur rijden we het terrein van de TESO op. We kunnen in een keer doorrijden naar de boot. Achter ons rijden nog drie auto's de boot op en direct daarna beginnen we te varen. Snel naar boven, het dek op. Het is prachtig weer, koud, zonnig, blauwe lucht.
Aangekomen op Texel rijden we naar Oudeschild. Daar aan de haven gaan we lunchen. Vervolgens naar Kaap Skil. Een openluchtmuseum. Dit is zó leuk! Er zijn oude vissershuisjes, een bakkerij, smederij, werkplaats en een molen. Allemaal helemaal ingericht zoals vroeger. En helemaal af. De radio speelt, de kat ligt te spinnen en de waterkraan lekt. Als dan ook de man in de bedstee nog begint te snurken wordt het zelfs een beetje te echt! Ook is er een juttersmuseum. Grappig om te zien wat er allemaal aanspoelt. Van flessen tot waterski's, van plastic bakken voor vis tot onderbroeken. Het is ontzettend leuk om hier rond te lopen. Eerst zijn er nog twee dames maar daarna zijn we de enige bezoekers. We kunnen overal ruim de tijd voor nemen. Superleuk! We gaan pas weg als het museum sluit.

We hebben heerlijk gegeten.

Ons huisje is helemaal in het noorden van het eiland. We halen de sleutel en zoeken het huisje. Het is echt een supermooi, nieuw huisje. Heel mooi ingericht, met een bubbelbad, sauna, solarium en open haard. Die gaan we straks zeker aan doen. Maar eerst naar het dorp, lekker uit eten. We vinden een hartstikke leuk restaurant waar we heerlijk eten. Juul is een beetje moe dus een toetje slaan we over. We gaan lekker terug naar ons huisje. Open haard aan, drankje erbij. De wind waait om het huisje, het licht van de vuurtoren glijdt langs. Dit was een fantastische verjaardag. Deze dag pakt niemand mij meer af. Deze dag zit voorgoed in mijn hoofd en in mijn hart.

De volgende dag beginnen we met een lekker ontbijtje. Daarna besluiten we naar Ecomare te gaan. Vandaag is het koud en het waait al wat meer. Ook is de lucht donker en dreigt het elk moment te gaan regenen. Bij Ecomare besluiten we buiten te beginnen, nu is het nog droog. Buiten blijkt er net een presentatie te zijn geweest bij de gewone zeehonden. Nu gaat de medewerkster naar de grijze zeehonden om daar iets te vertellen. We sluiten aan bij de andere bezoekers en steken aardig wat op over de zeehonden. Ze vertelt over elke zeehond wat bijzonderheden. Erg leuk. We lopen buiten nog wat rond. Er worden hier ook vogels opgevangen en bruinvissen. Binnen zitten er achter een raam vier zeehonden in quarantaine. Deze worden om de beurt gevoerd. Een zeehond ligt op de tegels te wachten en plast alles onder. Geloof me, dat is een raar gezicht, een plassende zeehond.
Binnen is er ook veel te zien. Er is een groot aquarium-gedeelte, er zijn skeletten van allerlei aangespoelde potvissen, zeehonden, dolfijnen en nog veel meer. Het is een heel interactief museum waar je veel kunt opsteken over de wadden, de dieren en de waddenzee.

Een nieuwsgierige zeehond.

Als we alles hebben gezien gaan we nog even wat lekkere dingen voor vanavond inslaan. We hebben besloten lekker in ons huisje tapas te eten. Open haard aan, kaarsjes aan. Om half negen zitten we klaar voor Wie Is De Mol. Dit kijken we elke week met ons vieren. Het is superspannend dus we wilden dit niet missen.
Daarna gaat Juul naar bed. Esmée blijft nog even tv kijken en Ray en ik gaan lekker even in de sauna. Daarna lekker slapen.

Het waait echt héééél erg hard
bovenop de vuurtoren.

Ook op zondag beginnen we met een lekker ontbijtje. Daarna nog even lekker aanrommelen, douchen, in bad en dan inpakken. We hebben besloten op zondag weer naar huis te gaan. Esmée heeft de laatste tijd zoveel school gemist dat ze nu liever op maandag gewoon weer naar school gaat. Nadat we de auto hebben ingeruimd gaan we naar de vuurtoren, op het uiterste puntje van Texel. Daar besluiten Juul en Ray om naar boven te gaan. Esmée en ik gaan vast naar de strandtent ernaast. Het waait vandaag stevig en het miezert. Op het strand zien we veel mensen worstelen met de wind. Een enkele vlieger wordt opgelaten. Los zand jaagt voorbij.

Als de mannen er ook zijn gaan we lekker lunchen. Vervolgens wagen ook wij ons even op het strand. Wat een wind maar wat heerlijk om zo even uit te waaien.

Lekker uitwaaien op het strand....

Als we buiten adem zijn gaan we naar de auto. Op naar de boot. We gaan ook nu weer aan dek. Heerlijk om de harde wind op ons gezicht te voelen, de regen in ons gezicht. De kinderen vertrekken snel naar binnen maar Ray en ik blijven buiten. Dit was zo'n heerlijk weekend. Alles klopte, alles viel op zijn plek, we hebben gelachen, NIET gehuild, alleen maar genoten. Hier op het dek in de storm staan we samen te grijnzen van geluk. We pakken elkaar vast, zeggen niets maar weten dat dit echt het ultieme moment is. Ik voel me in-en ingelukkig.

.... en chillen in de strandtent.

Weer op 'het vaste land' voelt het gek. Er is niets veranderd, terwijl ik dat bijna zou verwachten. Heel raar. Thuis ligt er een enorme berg post. Verjaardagskaarten maar ook twee brieven van LUMC. We zijn weer thuis. In de brieven de datum waarop Esmée voor onderzoek naar de oogarts moet (1 maart) en een belafspraak met de neuroloog (8 maart). Gelukkig vrij snel. We halen lekker sushi voor het eten en dan zit het weekend er op.

Iedereen die hier aan heeft bijgedragen; papa, mama, oma Schreurs, tantes, ooms, neven, nichten: allemaal heel, heel erg bedankt. We hebben prachtige herinneringen gemaakt die we nooit meer zullen vergeten.

Miranda