Iets beter

Pffff, wat een depressief verhaal heb ik maandag geschreven zeg. Ik zag het echt even niet meer. Vandaag gaat gelukkig een stuk beter.
Een heel fijn gesprek gehad met mijn psycholoog. Weer even op een rijtje gezet dat ik een aantal dingen wel onder controle heb en een aantal dingen niet ( ze vergeeft me hopelijk dat ik het zo omschrijf ;-)).
De situatie van Juul en Esmée heb ik niet onder controle. Hoe anderen ermee omgaan ook niet.
Ik heb wel controle over hoe ik ermee omga. Ik doe wat ik kan en doe het op mijn manier. En dat is de enige manier. Alleen ik weet hoe het is.

Ik ben mijn boosheid alweer kwijt. Op de situatie en op iedereen die het "verkeerde" zei. Daar was ik best hard over en dat was niet terecht. Ik weet dat het ontzettend moeilijk is om iets te zeggen. Iedereen bedoelt het heel erg goed en dat waardeer ik echt. Het is puur iets van mijzelf. Het maakt me onzeker als mensen met allerlei adviezen aankomen van dingen die ik zou móeten doen. Maqr als je tegen me zegt dat ik positief móet blijven en dat alles wel goed komt krijg je nog steeds een dreun!

Ik hoop alleen maar dat we later kunnen terugkijken op deze periode met een goed gevoel. Dat we het zo goed mogelijk hebben gedaan. Ik heb echt maar net aan genoeg energie om de dagen door te komen, te werken, het huis enigszins toonbaar en leefbaar te houden, te koken en ál die andere dingen te doen die iedereen doet.
En daarnaast probeer ik zo goed mogelijk voor Juul en Esmée te zorgen. Er voor ze te zijn is het enige dat ik kan. Ze vasthouden. Ze vertellen dat ik heel veel van ze houd.

Ze zeggen wel eens dat je in tijd van nood je echte vrienden leert kennen. Dat is écht waar! En jeetje, wat hebben we veel vrienden.
Ik voel me ontzettend rijk met alle lieve mensen om ons heen. Familie, vrienden, buren, collega's, leerkrachten. Mensen die we dag en nacht kunnen bellen, mensen die altijd tijd maken om me een knuffel te geven, mensen die ons ontzettend lieve kaarten sturen, cadeautjes brengen/sturen, mensen die altijd bereid zijn mee te denken om iets beter te regelen voor de kinderen. Dat geeft me ontzettend veel kracht. Genoeg kracht om weer door te gaan.

Ik kreeg de vraag van iemand of zij ons wel een kerstkaart konden sturen. Ja hoor, graag! We sturen zelf ook gewoon kaarten. Ook hebben we de kerstboom al in huis. Dit weekend gaan we die neerzetten. Dan op naar de Kerst. We hebben afgesproken met familie en lieve vrienden. Ik verheug me erop.

Blijf me alsjeblieft jullie knuffels geven, die doen me goed.

Dikke kus.

Miranda