Vakantieweekend Stichting KinderDroomWens

Voor het eerst begin ik aan een stukje op het blog waarvan ik nog geen idee heb wat ik er precies in ga zetten. We hebben namelijk een heel speciaal weekend achter de rug en eigenlijk ben ik nog steeds een beetje bezig met de verwerking ervan. Op uitnodiging van Monique van Stichting KinderDroomWens hebben we, samen met een aantal andere gezinnen, van een korte vakantie mogen genieten. Monique heeft ons hier in september al voor uitgenodigd toen ze Julian zijn wens voor een schoolreisje in vervulling liet gaan. Stichting KinderDroomWens organiseert deze vakanties speciaal voor families van kinderen die een moeilijke tijd hebben (gehad).

Vrijdag was het dan eindelijk zover en zijn we 's middags, nadat Esmée en Julian uit school zijn, richting Noord Brabant vertrokken. Als we aankomen bij de schitterende groepsaccommodatie De Buitenhorst in Schaijk is het even vreemd. De andere gezinnen hebben 's middags namelijk al met elkaar kennis gemaakt tijdens een potje bowlen. Gelukkig duurt het onwennige gevoel niet lang en 's avonds wisselen we onder het genot van een drankje de eerste verhalen met elkaar uit. Ook Esmée en Julian zetten zich over hun aanvankelijke schroom heen en hebben al snel contact met de andere kinderen. Het blijkt het begin te zijn van een heel bijzonder proces.

In totaal zijn er 23 kinderen aanwezig, afkomstig uit 8 gezinnen uit Nederland en België. Ieder gezin blijkt zijn eigen aangrijpende verhaal te hebben. Veel kinderen zijn ziek vanaf hun geboorte, waarbij het bij sommigen jaren heeft geduurd voordat de juiste diagnose werd gesteld. Er zijn kinderen die (soms meerdere keren) kanker overwonnen hebben, maar ook kinderen die er op dit moment nog een zware ongelijke strijd tegen aan het voeren zijn. Er zijn kinderen met een ziekte die zo zeldzaam is dat er niet eens een naam voor is en kinderen die op het randje van de dood gebalanceerd hebben. Er zijn kinderen die hun ziekte niet zullen overleven, maar er is ook een kind dat na 12 jaar ziekte, voor het eerst geen vervolgafspraak meer heeft hoeven maken in het ziekenhuis. Tenslotte zijn er ook kinderen die geen ziekte hebben, maar met een andere traumatische ervaring in hun jonge leven te maken hebben gehad. En last but not least zijn er natuurlijk de broers en zussen.

Tijdens een potje
Weerwolven van Wakkerdam.

Binnen een paar uur vormen al deze kinderen een ontzettend hechte groep die de rest van het weekend lief en leed met elkaar deelt. Ze trekken de hele dag met elkaar op, spelen spelletjes, hebben al snel een What'sApp groep aangemaakt, lachen en dollen met elkaar en staan te dansen en te zingen tussen de koeien terwijl de eigenaar van de accommodatie deze aan het melken is. En het maakt niet uit hoe groot het leeftijdsverschil is en of de ander een jongen of een meisje is, ze kunnen het allemaal even goed met elkaar vinden.

Op zaterdag hebben wij als ouders een groepssessie met elkaar, waarbij we onze verhalen en emoties bespreken. Dat is heftig, héél heftig! Naderhand blijken meerdere mensen er met gemengde gevoelens op terug te kijken. Desondanks lijkt de sessie wel iets in gang gezet te hebben. Waar we eerst alleen woorden met elkaar deelden, durven we nu veel verder te gaan dan dat. We delen ons verdriet en onze angsten, en slaan een arm om iemand heen die dat even nodig heeft. We kennen elkaar pas 24 uur, maar het lijkt veel langer. Gelukkig voeren we niet alleen emotionele gesprekken, maar hebben we ook gewoon erg veel lol en blijft er ook nog eens genoeg tijd over om een beetje te ontspannen.

Zo'n auto, daar zouden we best
aan kunnen wennen!

Dat komt mede door de activiteiten die Monique en haar team van begeleiders voor ons geregeld hebben: Er wordt geknutseld, er is een klankschalensessie, er is bezoek van zwarte pieten, er wordt gevoetbald, we maken een ritje in een limousine en we maken gebruik van de uitgebreide Welness faciliteiten op de accomodatie. Maar het hoogtepunt is toch wel het optreden op zondagavond van Bennie Solo (www.benniesolo.nl), waarbij ook zijn pièce de résistance "Polonaise Achteruit" natuurlijk niet ontbreekt. Na alle emotionele momenten is het heerlijk om met z'n allen even lekker gek te doen. Natuurlijk helpen een paar wijntjes of biertjes daar ook wel bij. Aan het eind van de avond zorgt Cheima (een van de begeleiders) voor een heleboel natte ogen met haar schitterende uitvoering van het nummer Make You Feel My Love.

Waar is dat feestje?

Met Bennie Solo op de foto.

Tenslotte komt er een eind aan het weekend. Het afscheid is emotioneel en er wordt veel geknuffeld. Eenmaal thuis is Esmée continu bezig met haar telefoon. Het lijkt erop dat ze er een paar kostbare vriendschappen bij heeft.

Kijk op de Facebookpagina van Stichting Kinderdroomwens voor nog meer foto's en filmpjes van het weekend: https://nl-nl.facebook.com/Kinderdroomwens


Lieve Monique, Richelle, Fleur, Cheima en Danny, bedankt voor een heel mooi en fijn weekend. Cheima, je weet dat je ons diep geraakt hebt met je mooie optreden, heel erg bedankt daarvoor!

En natuurlijk willen we de andere gezinnen heel erg bedanken voor alles wat we de afgelopen dagen gedeeld hebben. Mede door jullie gezelschap kijken we hier met hele warme gevoelens op terug! We wensen jullie allemaal veel liefs en heel veel sterkte toe.