Champions league Ajax

Het is zondag en er is weer een week voorbij. Een week waarin Julian vooral heel erg moe was. Het begint maandagochtend bij het opstaan en we besluiten dat het beter is als hij een dagje niet naar school gaat zodat hij goed uit kan rusten. Helaas wordt het meer dan een dagje, ook dinsdag is hij nog te moe. Woensdagochtend gaat hij wel naar school, maar we worden al snel gebeld dat het toch niet gaat. Diezelfde avond staat echter een bezoekje aan de Amsterdam Arena op de agenda, waar Ajax in de Champions League tegen Apoel Nicosia speelt. Dit hebben we te danken aan Wesley, een klasgenoot van Julian, die een brief aan Ajax heeft geschreven. We appen met de moeder van Wesley om te zeggen dat we pas later op de dag zullen beslissen of Julian naar de wedstrijd kan.

Wesley en Julian hebben er zin in.

Nadat hij 's middags nog 2,5 uur geslapen heeft gaat het wat beter en we besluiten toch naar de wedstrijd te gaan. In de Arena is het een groot feest. We zijn ruim op tijd aanwezig en zingen mee met de liedjes die vooraf gespeeld worden terwijl we samen met de hele Arena met vlaggetjes zwaaien. De sfeer is geweldig. We zitten dichtbij het veld en kunnen alles goed zien, hoewel het spel zich bijna de hele eerste helft aan de andere kant afspeelt. Vlak voor rust scoort Ajax met een penalty. We zitten nog maar net klaar voor de tweede helft als de bal alweer in de goal ligt: 2-0. Nu speelt Ajax onze kant op en vinden er een paar mooie acties vlak voor onze neus plaats. Uiteindelijk wordt het 4-0 en hebben we mede daardoor een erg leuke avond.

Met de Ajax selectie op de achtergrond.

De volgende ochtend is Julian weer erg moe. Maar, geeft hij aan: "nu ben ik gewoon moe, niet moe zoals van de week." Hij blijft nog een ochtend thuis, maar gaat 's middags weer naar school. Ook vrijdag gaat hij de hele dag naar school, het lijkt erop dat hij weer wat opgeknapt is. Gelukkig maar want zaterdag is de jaarlijkse boerenkoolmaaltijd bij de Spaarnegeuzen, en die wil hij absoluut niet missen. Op zondagochtend tuigen we met z'n vieren de kerstboom op. Dat Raymondo hier stukjes van probeert te filmen valt slecht bij Julian: "Ik wil niet dat je steeds filmt, andere jaren deed je dat toch ook niet." Het is een moeilijke situatie die zich vaker voordoet; we willen graag veel vastleggen, zeker bijzondere momenten als dit, maar snappen ook hoe confronterend dit voor Julian is. Uiteindelijk spreken we af wel iets, maar niet teveel te filmen. Gelukkig is de rest van de ochtend erg gezellig en hebben we een hoop lol met elkaar. Zeker omdat Esmée en Julian dit jaar mogen bepalen hoe de boom versierd wordt en ze dus juist alle ballen en versiersels in de boom hangen die Raymondo en Miranda er al jaren uit laten. Het levert een kleurrijk en bijzonder eindresultaat op.

Wesley bedankt dat je voor Julian een brief naar Ajax hebt gestuurd. We hebben een hele leuke avond gehad met jou en je moeder. En natuurlijk heeft Julian dankzij jou een Ajaxpet met handtekening van Frank de Boer!