Ik kan
natuurlijk vertellen over kerst (prima) en oud en nieuw (blij dat het
voorbij is) of over wat we gedaan hebben in januari (bijna niets). Maar
eigenlijk is het enige wat er toe doet: het gaat niet goed. Juul ligt
alweer bijna de hele maand op bed. Geen kracht en energie om in zijn
rolstoel te zitten. Hij komt alleen uit zijn bed om te douchen. Het lukt
nu echt bijna niet meer om hem veilig in zijn doucherolstoel te helpen.
Zijn rechterbeen wordt steeds spastischer en hij kan er bijna niet meer
op staan.
Ook heeft hij steeds meer moeite met eten, drinken en
zijn plasfles gebruiken. Daarnaast heeft hij veel pijn in zijn
linkerbeen. En, het allerergste vind ik, hij kan niet meer praten. Dat
maakt het voor hem, en ons, weer heel zwaar. We zien echt dat hij minder
energie en kracht heeft. Het is ontzettend verdrietig om deze
achteruitgang te zien. Het moeilijkste is om te moeten accepteren dat er
voor veel dingen geen oplossing meer is. Dat hij het dan echt niet meer
zelfstandig of met minimale hulp kan.
Afgelopen weken is het
meerdere keren gebeurd dat transfers maar net aan goed gingen, hij zijn
alarmknop indrukte omdat er echt even iets mis was (1x om 05.30 uur) of
dat ik hem in mijn eentje niet kon helpen.
 |
Samen de Titanic van Lego bouwen.
|
Hij heeft er een tijd
tegen gevochten maar heeft nu geaccepteerd dat er een tillift moet komen
om hem veilig van zijn bed in zijn doucherolstoel te tillen. Gelukkig
kregen we een lief aanbod van een ergo-therapeut om met ons mee te
denken. Zij kon de lift ook direct bestellen en vandaag werd hij
bezorgd. We moeten nog even leren hoe alles werkt maar dat moet lukken. Verder
adviseerde de ergo een andere rolstoel én een andere doucherolstoel.
Deze kunnen kantelen waardoor Juul minder energie verspilt door zichzelf
in een zittende positie te houden. Door wat meer te liggen lukt het
misschien wel weer om in zijn rolstoel te zitten. En wie weet, heel
misschien kan hij dan zelfs weer even naar buiten.
 |
De tillift
|
De pijn in
zijn been blijft voorlopig aardig onder controle met paracetamol en
ibuprofen. En bij al die andere dingen die niet meer goed lukken
modderen we nog even aan tot hij zover is dat we hem mogen helpen.
Miranda
Lieve Miranda, wat vreselijk om je zoon zo te zien. Het zijn zware tijden voor hem en jullie. Ik wens je veel kracht en sterkte! Ik zal vandaag een kaartje naar hem sturen. Ik vind hem ongelofelijk dapper, sterk en optimistisch en dit moet dus vreselijk voor hem zijn. Heel veel liefs
BeantwoordenVerwijderenMarianne Schuurmans
Burgemeester Haarlemmermeer
Ik kan alleen maar reageren met "heel, heel veel sterkte voor jullie allemaal".
BeantwoordenVerwijderenDank je wel voor de update Miranda.Wat een lijdensweg voor Julian en voor jullie.Fijn dat er lieve mensen zijn die met jullie meedenken en helpen Miran.Leuk te zien dat er samen aan de Titanic gebouwd wordt!Weet je Miranda woorden schieten te kort om te vertellen wat ik hoe zeer ik met jullie mee leef en hoe verdrietig dit is.Ik heb grote bewondering voor Julian en jullie dat jullie in zo n moeilijke tijd toch nog oveteind blijven.Heel veel sterkte,lieve groetjes
BeantwoordenVerwijderenOeph hoe moeilijk is het wetende om deze blog te openen. Waar ik al jaren bang voor ben lees ik. Ik voel jullie alle vier en kan op GROTE afstand meeleven. Ik zend jullie heel veel liefde van ons allemaal ❤️
BeantwoordenVerwijderenWat een verdrietig nieuws.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel liefs en kracht in deze zware tijd voor jullie allemaal lieve groetjes Yvonne van meeuwen
Heel verdrietig dat jullie zo in zware tijden zitten. Respect voor hoe jullie hier als gezin mee omgaan, jullie zijn beresterk! Heel veel kracht gewenst.
BeantwoordenVerwijderen