Achteruitgang

De afgelopen jaren zijn jullie gewend dat we een berichtje plaatsen waarin we zeggen dat alles naar omstandigheden goed gaat en dat Juul heel langzaam steeds een beetje achteruit gaat. Dat is helaas nu iets anders. Dit is afgelopen week:

Juul is vorige week zaterdag teruggekomen van een paar dagen Duitsland met zijn vriendin. Hij was heel, heel moe. Dit bleef zondag en maandag, maar dat verontrustte ons niet. Dinsdag ging het duidelijk slechter met hem, Ray moest hem een paar keer naar de wc helpen. Woensdagochtend met hem gepraat. Hij voelde zich duidelijk niet goed. Zijn rechterarm en rechterbeen waren zwakker dan eerder waardoor hij niet meer zelfstandig kon overstappen/staan. Praten ging ook praktisch niet. We hebben de huisarts gebeld. Die is gekomen. Hij zag duidelijk achteruitgang en ging donderdag even met het ziekenhuis overleggen. Toen hij weg was gingen we eten. Juul kon zijn hoofd daarbij niet meer rechtop houden en kon ook niet eten. Zijn benen trilden en deden pijn. We hebben hem op bed gelegd. Toen werd hij ook een beetje afwezig/sloom en raakte hij zelf wat in paniek. Hij wilde ook dat ik de dokter belde en dat wil hij normaal nooit! Ik heb de huisartsenpost gebeld en na overleg met de arts hebben zij woensdagavond de ambulance gestuurd. Op dat moment leek het echt even helemaal fout te gaan en hebben we Esmée gebeld. Zij is meteen gekomen. Juul is nagekeken en bleek stevige koorts te hebben. Dat is bij hem niet duidelijk waarneembaar. Hij heeft het van binnen altijd warm terwijl zijn huid koel voelt. Hij heeft paracetamol gehad en na wat checks is de ambulance weer gegaan. Esmée is 's avonds weer naar Amsterdam gegaan.

Juul kon donderdag nog steeds niet op zijn rechterbeen staan. Hij was duidelijk verzwakt. Hij voelt zich niet ziek en was wat helderder dan woensdag. De huisarts is donderdag weer geweest. Hij had contact met het ziekenhuis gehad. Ze denken misschien een 'gewone' infectie of tumorgroei. Dan kun je blijkbaar tumorkoorts krijgen en dat is een heel slecht teken. Juul wil het even afwachten en aankijken. Hij wil niet naar het ziekenhuis of iets anders doen. We zijn gestopt met de paracetamol om te kijken of de koorts weer oploopt, dat zou wijzen op een infectie. Zijn longen en urine zijn schoon. We kunnen een MRI laten maken maar dat wil Juul niet. Hij krijgt nu een hele zware combinatie antibiotica in de hoop dat, als er een ontsteking zit, deze hiermee verjaagd wordt.

 

Zaterdag was erg wisselend. 's Middags kwamen opa en oma en heeft hij ontzettend zijn best gedaan om uit bed te komen, te praten en bij ons te zitten. Daarna is hij weer naar bed gegaan. Rond 23.40 maakte Ray me wakker. Juul voelde zich niet goed en was heel warm. We hebben 112 gebeld en de ambulance was er heel snel. Toen had hij hele hoge koorts. Het was duidelijk dat er iets niet goed was dus hij is met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Daar is hij meteen op van alles en nog wat onderzocht, er is een longfoto gemaakt, bloed geprikt, urine gecheckt. Er kwam niets uit maar omdat Juul zich duidelijk niet goed voelt, koorts heeft en benauwd is wordt hij opgenomen.

 

 

Dus....

Wij vinden het heel spannend. Juul niet. Hij gaat er van uit dat er niets aan de hand is. We zijn natuurlijk gewend aan die langzaam glijdende schaal omlaag, maar wij schrokken ons kapot bij deze plotselinge grote stap achteruit. We denken al 10 jaar hier op voorbereid te zijn maar dan overvalt het ons toch ineens. Ook wij waren een beetje in paniek. Nu gaat het weer en wachten we af. Er kan tenslotte ook niets aan de hand zijn.

 

Miranda

Toen Julian bovenstaand blog las, wilde hij zelf dit nog toevoegen:

Volgens mij is er niet zoveel aan de hand. Ik denk dat het een combinatie van vermoeidheid, een griepje en de warmte (waar ik niet goed tegen kan) was die me teveel werden. Ik ben nu vooral even aan het uitrusten en als het meezit ben ik over een paar dagen weer 'up en running'. Maak je geen zorgen om mij!

 

Julian