Archeologisch opgraving en Queen concert

Het is al weer een tijdje terug dat we wat op het blog gezet hebben. De voornaamste reden daarvan is dat het op het moment eigenlijk heel goed gaat met Julian. Degene die voor informatie afhankelijk zijn van het blog zullen het misschien wel vervelend vinden als een update wat langer op zich laat wachten, maar in dat geval is geen nieuws dus gewoon goed nieuws. Zodra er iets te melden is met betrekking tot Julian zijn gezondheid zullen we dat direct op het blog zetten. Het gaat dus goed met Julian. Waar we nog wel rekening mee moeten houden is dat hij nog steeds snel moe is. Daarom gaat hij nu in principe alleen 's ochtends naar school, en dat lijkt goed te werken.

Julian geeft Thiemo de fles.

Twee weken geleden zijn we een weekendje weg geweest naar CenterParcs Kempervennen. Samen met Arnout en Sonja en hun kinderen Jasmijn en Thiemo, die ons uitgenodigd hadden. Arnout is een neef van Raymondo, maar vooral zijn het hele goede vrienden die ons een heleboel steun geven. Het weekend was leuk, we hebben veel gezwommen, spelletjes gespeeld, lekker gegeten en Esmée heeft zelfs ski-les gehad. Wel merkten we dat zo'n weekend dus vermoeiend is voor Julian. Dat neemt niet weg dat hij er dubbel en dwars van genoten, net als wij.

Archeologische opgraving
Aan een ieder die het wilde weten vertelde Julian al jaren dat hij later archeoloog wilde worden. Onze vrienden Laura en Vincent vonden dat hij dan maar eens moest gaan kijken bij een echte opgraving. Nadat ze contact opgenomen hadden met een oude geschiedenisleraar van hen was een en ander snel geregeld en werden we afgelopen donderdag om 10.00 uur verwacht bij een opgraving in Ede.

Het kleurverschil van de bodem
verraadt hoe het er hier vroeger
uitgezien heeft.

We worden daar opgewacht door Adrie, die met een aantal collega's van het bedrijf Archol bezig is een stuk landbouwgrond af te graven. Vervolgens brengen ze in kaart hoe het gebied er vroeger uitgezien kan hebben en hoe het leven eruit zag. Als we aankomen krijgt Julian van Adrie gelijk een aantal hele mooie boekjes over diverse archeologische projecten. Vervolgens lopen we door een drassig weiland naar de plek waar het daadwerkelijke onderzoek plaatsvindt. Daar is over een gebied van ca. 40 x 150 m. een laag van zo'n 50 cm afgegraven. Adrie legt uit dat ze aan de verkleuringen in de bodem kunnen zien waar vroeger iets heeft gestaan of gelegen kan hebben. Zo wijst hij ons verderop op een strook donkere grond die erop duidt dat daar vroeger waarschijnlijk een weg heeft gelopen. Een weg die dus eeuwenlang onder een laag aarde verborgen is geweest en waar boeren generaties lang hun gewassen boven verbouwd hebben.

Alsof hij nooit anders gedaan heeft.

Verderop is een graafmachine aan het werk en natuurlijk gaan we daar ook even kijken. Over de vraag of Julian er even in wil zitten hoeft hij niet lang na te denken; natuurlijk wil hij dat. Hij krijgt wat uitleg over de verschillende hendels en even later is hij al druk aan het graven. Het is een mooi gezicht, zo'n klein mannetje in zo'n grote machine. Met een klein beetje hulp weet hij aardig wat aarde te verplaatsen.

Vervolgens gaan we in de bouwkeet wat recente vondsten bekijken. Dat komt goed uit, want het weer is guur en we hebben het inmiddels aardig koud gekregen. Binnen laat Minja ons een aantal stukken aardewerk en een oud pijpje zien. De vondsten zijn terug te voeren tot ca. 14e-16e eeuw. Er zit o.a. een hals van een kruik tussen met een mooi reliëf van een leeuw erop en een gedeelte van een po. We krijgen ruim de tijd allerlei vragen te stellen en Adrie en Minja vertellen ons een paar mooie verhalen over dingen ze opgegraven hebben.

Aan het graven.

Nadat we terug zijn bij de opgraving gaat Julian, onder begeleiding van Yannick, zelf aan het werk. Bij een donkere vlek in de bodem moet gegraven gaan worden. De verkleuring betekent dat daar ooit, om wat voor reden dan ook, een gat is gemaakt. Het is de bedoeling te achterhalen hoe diep dat gat is geweest en welke vorm het had en daarmee de functie van het gat te ontdekken. Het graven is zwaar werk en ondanks dat we meerdere keren aanbieden het van Julian over te nemen, wil hij het helemaal zelf doen. Ik heb bewondering voor zijn wilskracht en bedenk me dat hij die later ook nog goed zal kunnen gebruiken. Als de kuil klaar is wordt alles vastgelegd. Er wordt een foto gemaakt van de dwarsdoorsnede, maar ook een tekening waar alle maten op vermeld worden. Vervolgens moet Julian nog een soort logboek invullen over de kuil die hij gegraven heeft. Het is duidelijk te zien dat hij het leuk vindt en het erg naar zijn zin heeft.



Alle maten worden nauwkeurig
opgemeten en opgeschreven.

Tenslotte mag Julian kijken of hij nog een souvenir in de vorm van een scherf of iets dergelijks kan vinden om mee naar huis te nemen. Op goed geluk begint hij met een troffel ergens in de wand van het afgegraven gebied te zoeken. Binnen 30 seconden is het raak en krast zijn troffel over iets hards. Voorzichtig verwijdert hij alle grond rondom de scherf en niet veel later kan hij hem er uit trekken. Adrie vermoedt dat het een stukje van een baardmankruik is. Yannick dateert het stukje op de 15e/16e eeuw. De scherf mag mee naar huis en na een groepsfoto gemaakt te hebben gaan we koud geworden, maar wel heel enthousiast over wat we gezien en gedaan hebben, op weg naar huis.

Het hele team dat ons zo gastvrij ontvangen heeft.

Queen concert

Selfie op de tribune.

De volgende dag staat er weer wat leuks op het programma. Ik ga namelijk samen met Julian naar een concert van Queen + Adam Lambert. Ik ben al heel lang een grote fan van Queen en heb al diverse solo concerten van de overgebleven Queen leden, maar ook concerten van Queen met andere zangers gezien. De afgelopen jaren heb ik Julian er mee aangestoken en is hij de muziek van Queen ook goed gaan vinden. Toen ik een paar maanden geleden voor het eerst over dit concert hoorde wist ik meteen dat ik hier samen met Julian naar toe wilde, alleen was het concert toen nog veel verder weg dan ik vooruit durfde te kijken. Toch maar gewoon de kaarten besteld en nu was het dan toch zover en gingen we samen naar Queen.

Adam Lambert blijkt een uitstekende
vervanger van Freddie Mercury.

Door een hevige sneeuwbui heen rijden we langzaam richting de Arena. Daar aangekomen zien we dat we mooie plaatsen hebben en wachten we in spanning af op wat gaat komen. Het concert is geweldig en zowel Julian als ik hebben het erg naar onze zin. Julian geniet van de bekende nummers en ik vind het leuk dat er ook wat onbekender werk voorbij komt. Adam Lambert blijkt een topentertainer en een zanger die geen enkele moeite heeft met het werk van Queen. Julian vindt hem achteraf wel "een beetje gay". Nou laat dat "beetje" maar gewoon weg, maar daardoor past hij waarschijnlijk wel heel goed bij Queen.

Brian May.

De langzamere nummers zijn niet echt aan Julian besteed. Als Who Wants To Live Forever begint verzucht hij: "Oh nee, weer zo'n saai nummer". Hij heeft niet in gaten dat het mij wel diep raakt. Halverwege pak ik hem even beet waarop hij me aankijkt. Ik pers er een geforceerd lachje uit en allebei keren we ons weer naar het podium. Ik wil hem niet los laten en laat mijn hand de rest van het nummer op zijn been liggen.

Van de rest van het concert genieten we allebei met volle teugen. De grote hits komen voorbij en we klappen en zingen enthousiast mee met Radio Gaga en We Will Rock You. Meerdere malen wordt Julian aangesproken door andere bezoekers die vertellen dat ze het zo bijzonder vinden om zo'n jong iemand hier te zien: "Je vader zal wel trots zijn op je". Dat ben ik zeker, altijd! Maar nu voel ik me vooral heel erg gelukkig, omdat we toch maar mooi samen van een concert van Queen hebben kunnen genieten.


Laura en Vincent, heel erg bedankt voor het regelen van ons bezoek aan de opgraving in Ede.
Verder willen we het team van Archol, dat tijd voor Julian heeft vrijgemaakt en hem met heel veel enthousiasme van alles heeft uitgelegd en laten zien, heel erg bedanken voor de bijzondere ochtend!