Na de eerste maand

Er is inmiddels ruim een maand verstreken sinds de eerste MRI-scan ons leven totaal op z'n kop zette. Een maand waarin veel gebeurd is, of eigenlijk: een maand waarin ons veel is overkomen. Ieder moment van de dag zijn we met Julian en zijn ziekte bezig. Is het niet in het ziekenhuis voor een behandeling, dan is het wel thuis met het regelen van praktische zaken. Daarnaast gaat het dagelijkse leven ook gewoon door. Gelukkig maar, het geeft ons een beetje houvast in deze onzekere tijden. Van onze werkgevers krijgen we gelukkig alle tijd en ruimte die we nodig hebben, waar we heel dankbaar voor zijn. Desondanks is het soms zoeken naar wat tijd om even stil te kunnen staan bij wat ons allemaal overkomt, even wat tijd om nieuwe (maar ook oude) informatie te verwerken, onze emoties de ruimte te geven en elkaar te troosten en steunen.

Meer dan 250 kaarten
hangen er aan de muur.

Wat bij de verwerking zeker helpt is de steun die we van jullie krijgen. De enorme hoeveelheid kaarten die we gekregen hebben is hartverwarmend. De gekkedierenkaarten zijn bijna niet meer te tellen en allemaal even leuk. Toch hebben we het hardst moeten lachen om de laatste kaart van Carmen en Kimi. Ook zijn ons een heleboel leuke activiteiten en uitjes voor Julian aangeboden. We vinden het echt heel bijzonder wat mensen allemaal voor ons willen regelen, en gaan er zeker nog gebruik van maken. Verder doen alle lieve WhatsApp- en SMS berichtjes die we krijgen, de lieve reacties op dit blog en alle cadeautjes die we gekregen hebben ons heel erg goed. Bedankt allemaal!


De erg grappige kaart
van Carmen en Kimi.

Met Julian zelf gaat het inmiddels wat beter. Hij is af en toe nog wel misselijk en moe, maar overgeven heeft hij al een paar dagen niet meer gedaan. De misselijkheid duurt nu ook niet zo lang meer als vorige week steeds het geval was. Naar school gaan komt er alleen helaas nog niet echt van.

Afgelopen week hebben we trouwens nog tweemaal telefonisch contact gehad met de oncoloog. Hierbij zijn nog wat onduidelijkheden opgehelderd. Zo blijkt dat Julian de Gemcitabine in week 2 t/m 5 niet op zondag maar op maandag, voorafgaand aan de bestraling, toegediend krijgt. Dit scheelt ons een ziekenhuisbezoek op zondag, alleen zijn we daar op maandag dan wel wat langer omdat er minimaal 2 uur tussen het infuus en de bestraling moet zitten. Ook blijkt Julian gelukkig geen stofwisselingsziekte te hebben, zoals we eerder begrepen hadden. Wel is er in de tumor zelf een afwijkende stofwisseling geconstateerd. Dit zal nog verder onderzocht gaan worden.