Rijden met een oldtimer en de Wereldhavendagen

De afgelopen week
Afgelopen week hebben we geprobeerd de draad weer een beetje op te pakken en in een enigszins normaal ritme te komen. Helaas voelde Julian zich soms niet zo lekker waardoor hij niet alle dagen naar school is geweest. Op die momenten is het voor iedereen weer even schrikken; voor zijn juffen, zijn klasgenoten en voor ons. We moeten er allemaal nog even aan wennen dat hij ook "gewoon" verkouden kan zijn en niet ieder klachtje met zijn ziekte te maken heeft.

Verder hebben we het vorige week best druk gehad. We zijn bij de neuroloog en de oncoloog geweest en hebben daar goede gesprekken gehad. Over Julian zijn vooruitzichten valt weinig te zeggen, maar dat wisten we al. In oktober gaat er in ieder geval weer een MRI scan gemaakt worden om te kijken wat de chemo en de bestraling met de tumor hebben gedaan. Wel heeft Julian het nu vaak koud, iets waar hij vroeger nooit last van had. Een echte oorzaak daarvoor lijkt moeilijk aan te wijzen. Voorlopig houden we het erop dat het komt doordat hij nog steeds niet op zijn oude gewicht is en daardoor wat bescherming mist. Daarnaast lijkt hij ook wat eerder moe en is zijn eetlust een stuk minder dan voorheen.

Afgelopen week hebben we ook 2 goede gesprekken op school gehad. Het is fijn dat de lijnen kort zijn en we regelmatig even met elkaar kunnen overleggen, zowel voor ons als voor school. Julian heeft trouwens ook weer een hoop leuke dingen gedaan. Ten eerste kwam Wietse van de Spaarnegeuzen aan het begin van de week langs met een verrassing. Julian kreeg een mooi en vooral warm vest met daarop het logo van de Spaarnegeuzen. Omdat hij het zo vaak zo koud heeft komt deze goed van pas en het vest is inmiddels dan ook al heel veel gedragen.

Ritje in een oldtimer

Julian is er helemaal klaar voor.

Op donderdag is Julian samen met buurman Dirk-Jan een stukje gaan rijden. Niet in een gewone auto, maar in de 40 jaar oude Triumph van Dirk-Jan. Ondanks het mooie weer heeft Julian zich dik aangekleed voor een ritje in de cabrio, zodat hij het zeker niet koud zal krijgen. Het rondje naar- en van Schiphol is erg cool en het valt Julian op dat ze samen erg veel bekijks hebben. Wat wil je ook als je in zo'n mooie auto rijdt?

Wereldhavendagen
Op zaterdag gaan Julian en Raymondo samen met opa en oma de Kievit en tante Miranda naar de Wereldhavendagen in Rotterdam. We gaan daar ieder jaar naar toe, maar dit keer is het toch wat anders. Jasper, een oude buurjongen van Raymondo, werkt bij de marine en heeft geregeld dat Julian daar vandaag een speciale behandeling krijgt. Omdat Jasper zelf op een familie-uitje in het buitenland is, heeft hij zijn collega Thijs gevraagd ons vandaag te vergezellen en verder alles voor ons te regelen. We gaan eerst naar het marineschip de Zr.Ms. Zeeland. Nadat we de gewone rondleiding hebben gedaan, krijgen we een privé rondleiding door de rest van het schip. Een bemanningslid laat ons o.a. de machinekamer, de kantine, de keuken, de fitnessruimte, de controleruimte en zelfs zijn eigen hut zien. We komen erachter dat het er aan boord niets anders aan toe gaat dan bij ons thuis. Ook hier wordt om 7 uur 's ochtends gewoon naar Nickelodeon gekeken en hebben sommige bemanningsleden een Xbox in hun hut. Het lijkt Julian wel wat om een paar maanden met ze ruilen.

Even oefenen voor straks.

's Middags melden we ons weer bij Thijs en de Zr.Ms. Zeeland. Thijs verteld ons dat we een stukje met een FRISC (zie foto's) gaan varen. Omdat deze op dat moment nog voor een demonstratie gebruikt wordt, wachten we even in de kantine. Hier druppelen de bemanningsleden inmiddels binnen voor het eten. De bootsman komt de kantine in met een pistool en een geweer, die Julian uitgebreid mag bekijken. Uiteindelijk gaan we met een aantal mannen in zwarte pakken aan boord van de FRISC. Eerst wordt er nog rustig gevaren, maar na een poosje gaat het gas erop, en komen we erachter dat 90 km/u op het water wel heel erg hard is! Hierna zoeken we een wat rustiger stukje water op en daar mag Julian zelf sturen. Ook nu gaat het gas weer vol open en volgens de mannen achterin de boot is Julian een veel betere stuurman dan hun collega.

Even een gesprekje met de bemanning.

Waarna we te water gaan.



Zelf sturen is helemaal te gek!



En het gaat hard.



Maar "echt" schieten blijft het leukst!

Tenslotte mag Julian ook nog schieten, want dat hoort er natuurlijk ook bij als je achter piraten of drugssmokkelaars aanzit. Van achteruit de FRISC vuurt hij een salvo losse flodders af. De hulzen vliegen ons om de oren, maar Julian geniet met volle teugen. Tenslotte gaan we nog een keer op topsnelheid door de haven waarna we terugkeren naar de Zr.Ms. Zeeland waar we aan de achterkant zo naar binnen kunnen varen. Daar krijgt Julian een insigne en wat andere mooie marine spullen overhandigd.

Als afsluiting van de dag heeft Thijs nog een privé rondleiding op de duikboot Zr.Ms. Walrus geregeld. Alleen al het idee dat je hier maanden op zou moeten doorbrengen maakt ons claustrofobisch. Ook hier krijgt Julian na afloop weer een insigne. Moe, maar met mooie herinneringen vertrekken we 's avonds weer naar Hoofddorp.

Dirk-Jan, bedankt voor je aanbod om een rondje met Julian te rijden, hij heeft er volop van genoten!

Jasper, ondanks dat we elkaar al meer dan 10 jaar niet meer gezien of gesproken hebben, was je er nu voor ons om dit te regelen. Je hebt Julian hier echt een topdag mee bezorgd. Enorm bedankt daarvoor!
Thijs, we vinden het heel bijzonder dat je voor Julian je vrije zaterdag opgeofferd hebt. Mede daardoor heeft Julian een geweldige dag gehad. Bedankt!
Verder willen we de bemanning van de Zr.Ms. Zeeland en van de FRISC hartelijk bedanken. Het enthousiasme waarmee jullie alles voor Julian uit de kast hebben gehaald en de manier waarop jullie met hem omgingen heeft diepe indruk op ons gemaakt.