Eerste schoolweek en PET studie

De eerste schoolweek

Afgelopen week zijn de scholen bij ons weer begonnen en vanaf maandag zit Julian dus in groep 8. In tegenstelling tot andere jaren kon Julian niet wachten om weer naar school te gaan. Hij is gewoon alle dagen naar school geweest en dat ging prima. Het is weer een beetje als vanouds en dat is precies wat hij het liefste wil: dat alles zo gewoon mogelijk is. Het eerste huiswerk is ook al uitgedeeld. Daar was hij gek genoeg iets minder enthousiast over.

Toch is er wel iets dat niet meer hetzelfde is, namelijk dat Julian niet meer op dezelfde school zit als zijn grote zus. Esmée is afgelopen dinsdag begonnen op het Haarlemmermeer Lyceum. Voor haar was het dus ook een hele spannende week, maar gelukkig vindt ze haar weg snel op school en kan ze het goed vinden met haar klasgenoten. Volgende woensdag t\m vrijdag gaat ze op kamp.

Afgelopen week zou Miranda ook weer aan het werk gaan. Helaas gooide een gecombineerde long- en oorontsteking roet in het eten en heeft ze afgelopen week voornamelijk hoestend in bed gelegen. Nadat de huisarts vrijdag, naast antibiotica, ook nog prednison en codeïne heeft voorgeschreven, lijkt het nu langzaamaan iets beter te gaan.


PET studie

Vrijdagmiddag zijn we ook weer naar het VU geweest. Ditmaal omdat Julian weer aan een onderzoek meewerkt. Dit onderzoek is erop gericht te kijken in hoeverre een bepaald medicijn zich aan de tumor hecht. Hiervoor is er een radioactieve stof, dat "een vlaggetje" wordt genoemd, aan het medicijn vastgemaakt. Met behulp van een PET-scan worden de tumor en de radioactieve stof bekeken. De hoop is dat er gezien kan worden of het medicijn inderdaad bij de tumor aankomt en in hoeverre en aan welke delen van de tumor het medcijn zich hecht.

Op vrijdagmiddag wordt er hiervoor eerst weer een infuus aangebracht. Ze kennen ons inmiddels op de afdeling en wij weten precies hoe het werkt. Dat maakt het wel zo makkelijk. Daarna gaan we naar de afdeling Nucleaire Geneeskunde. Hier wordt het inmiddels radioactieve medicijn, dat in een zwaar en goed afgesloten loden koffertje binnenkomt, ingespoten. Hierna moeten we een uur wachten voordat Julian onder de PET-scan mag. Deze duurt ditmaal wel 54 minuten, waarin hij stil moet blijven liggen. Uiteindelijk schuift Julian helemaal door de scanner; bij zijn hoofd heel langzaam en bij zijn lichaam en benen wat sneller. Ook bij de rest van zijn lichaam wordt de aanwezigheid van de radioactieve stof (en dus ook het medicijn) bekeken. Tijdens de scan leest Raymondo een verhaal voor, om de tijd wat sneller te laten gaan. Het boek gaat in een keer uit.

Behalve dat hij lang stil moet blijven liggen ondervindt Julian verder geen nadelige gevolgen van het onderzoek. Maandag en donderdag gaat er nog een scan gemaakt worden om te kijken hoe het medicijn zich op langere termijn gedraagt bij de tumor. Daarna hopen we voorlopig even niet meer in het VU te komen.